صف آرایی جدید و شنیده نشده داخل فرقه رجوی .

معصومه رئوف، زنی که قصد حذف فیزیکی مریم رجوی را دار

 

معصومه رئوف بشری دوست، یکی از زنان قدیمی عضو فرقه رجوی است که به جهت نزدیکی! با مسعود رجوی به سرعت مقام های مختلف و مسئولیت های خاصی را به صورت چراغ خاموش عهده دار شد.

این روزها نام وی به جهت سرسپردگی های خاصش به مسعود و ارادت خاص قلبی به وی، داخل مقرهای اشرف ۳ سر زبان ها افتاده است.

چهره بزک کرده معصومه رئوف داخل مقرهای فرقه هر روز رونمایی می شود و برادران نیز مجبورند لحظات خود را از دیدن چهره وی در نشست های مختلف اعتراف کنند، اما اعضا هنوز به صورت دقیق نمی داند علت برجسته نمایی وی چیست و چه داستانی پشت این جریان پنهان است.

شنیده ها از منابع حاکیست نامبرده، جریانی مقابل باند مریم رجوی به راه انداخته و قصد دارد با حذف فیزیکی مریم قجر عضدانلو خود هدایت فرقه رجوی را بر عهده بگیرد.

معصومه رئوف معتقد است، مریم رجوی لیاقت هدایت مجاهدین را ندارد و باید خودش یا به اجبار کنار برود.

باند جنایتکار رژیم صهیونیستی و رجوی چطور به هم پیوستند؟

 

اولین تماس بین مجاهدین خلق و افسران اطلاعاتی اسرائیل در دسامبر ۱۹۸۸ صورت گرفت. نکته‌ اصلی ملاقات، تهدید موثق اسرائیل برای بمباران تأسیسات هسته‌ای عراق بود.

تبار باند جنایتکار رژیم صهیونیستی و رجوی تا امروز ادامه یافته و به طور وسیعی حول استفاده‌ اسرائیل از مزدوران رجوی، به عنوان منابع اخبار فریب می‌چرخد. یک ویژگی جالب توجه سیستم اطلاعاتی اسرائیل این است که اگرچه در کار اطلاعاتی متعارف، یکی از بهترین‌ها است اما در جنگ روانی و فریب خبری، فوق‌العاده درهم و برهم می‌باشد.

اسرائیلی‌ها اولین‌بار در اوایل دهه‌ ۸۰ به مجاهدین خلق علاقه‌مند شدند. اسرائیل کمک جمهوری اسلامی به لبنان را که به ظهور حزب‌الله لبنان و جنبش مقاومت اسلامی بزرگ‌تری در آن کشور انجامید به عنوان یک کابوس امنیتی در نظر می‌گرفتند و تمایل زیادی داشتند که اهرم امنیتی معتبری علیه ایران داشته باشند. سرویس‌های جاسوسی رژیم صهیونیستی در همان زمان با بقایای سلطنت‌طلبان و مأموران سابق ساواک در ارتباط بودند، اگر چه کارآیی این عناصر در حد بالا درجه‌بندی نمی‌شد.

اولین تماس بین مجاهدین خلق و افسران اطلاعاتی اسرائیل در دسامبر ۱۹۸۸ صورت گرفت. نکته‌ اصلی ملاقات، تهدید موثق اسرائیل برای بمباران تأسیسات هسته‌ای عراق بود. رژیم صهیونیستی قبلا هم تهدیدات مشابهی داشت و در ژوئن ۱۹۸۱ آن را عملی کرده بود.

بنابراین عراقی‌ها تهدیدات اخیر را جدی گرفته بودند. سرویس‌های اطلاعاتی عراق از مجاهدین خلق به طور مؤثری به عنوان نقطه‌ تماس با اسرائیلی‌ها استفاده کردند.

ملاقات در جزیره گاور

مکان ملاقات در یک روستا در Kilvrough، واقع در شبه جزیره‌ گاور(Gower) در جنوب ولز(Wales) بود. نماینده‌ مجاهدین خلق، یک تیم چهار نفره از شعبه‌ امنیت سازمان بود. آن‌ها مستقیما به “ابراهیم ذاکری” رئیس سابق اطلاعات مجاهدین خلق گزارش می‌دادند و میانجی‌ها به تیم مجاهدین خلق اعلام کرده بودند که آن‌ها قرار است مسئولان طبقه‌ متوسط وزارت خارجه‌ اسرائیل را ملاقات کنند اما اعضای تیم احتمال می‌دادند که این دیدار، پوششی است برای موساد.

در واقع تیم اسرائیلی از “شاباک “(SHABAK) یا “شین‌بت” – سازمان امنیت داخلی و ضداطلاعات اسرائیل – بود و این افراد، تنها کسانی بودند که دستگاه اطلاعاتی اسرائیل می‌توانست برای چنین عملیاتی در بریتانیا، در آن زمان اعزام کند [۱].

با وجود این باید توجه داشت که این عملیات در نهایت توسط موساد کنترل می‌شد.

تدارکات ملاقات با هماهنگی “دیوید کیمچه” (David Kimche) که در آن زمان یک مقام ارشد در وزارت خارجه اسرائیل بود صورت گرفت. کیمچه قبلا معاونت موساد را بر عهده داشت و این احتمال وجود داشت که جایگاه و نقش وی در وزارت خارجه از اواسط تا اواخر دهه ۸۰، پوششی باشد برای کار واقعی‌اش.

این ملاقات موفقیت‌آمیز بود، چرا که اسرائیلی‌ها هرگز تهدید خودشان را مبنی بر بمباران تأسیسات هسته‌ای عراق عملی نکردند. مجاهدین خلق و اسرائیلی‌ها تا هفت سال بعد هیچ ملاقاتی نداشتند. چندین عامل، اسرائیلی‌ها را از پاسخ دادن به درخواست‌های مأموران رجوی منع می‌کرد.

ترور‌های اطلاعاتی پس از ترور شهید اسماعیل هنیه!

مرتضی سیمیاری طی یادداشتی در شماره امروز جوان با عنوان ترور‌های اطلاعاتی  پس از ترور شهید هنیه! نوشت:  بهار سال ۱۳۸۳ با دستگیری یک شبکه بمبگذاری وابسته به گروهک تروریستی منافقین در تهران آغاز شد، این شبکه مویرگی قرار بود در برخی از نقاط حساس، به‌ویژه میادین اصلی شهر چند بمب را جاسازی و در لحظه مناسب ریموت آن را فعال کند. یکی از افراد دستگیرشده رضا خادمی با نام مستعار حبیب بود. این شخص از سال ۷۹ جذب منافقین شده و برای مدتی در پادگان نظامی «رامتا دیوید» در مناطق اشغالی دوره تخصصی دیده بود. 
خادمی در اعترافات خود نوشته است که در ایام انتخابات فعالیت‌های خود را با توزیع اعلامیه و جمع‌آوری و ارائه اخبار و اطلاعات به سازمان منافقین گسترش دادم تا اینکه درصحنه تجمعات و اغتشاشات پس از انتخابات به صورت دوره‌ای شرکت کردم، مأموران زمانی اقدام به دستگیری‌ام کردند که در حال پرتاب بمبی دست‌ساز به یکی از مراکز دولتی در تهران بودم.
در آن زمان دستگیری این شبکه در روزنامه‌ها بازتاب خاصی نیافت، اما رصد، شناسایی و کشف این کانون بحران‌ساز از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود، زیرا در آن روز‌ها اصلاح‌طلبان رادیکال به‌صورت مداوم می‌گفتند که کشور به بن‌بست سیاسی رسیده و تنها راه عبور از این وضعیت استعفای خاتمی و انحلال دولت است. این طیف تندرو معتقد بود که دست‌هایی در پشت‌صحنه برای دولت اصلاحات بحران‌سازی کرده و تمایل دارد که خاتمی در روز‌های آخر سقوط کند. 
خادمی در بخش دیگری از اعترافات خود در دادگاه گفته است که آن روز‌ها طرحی رمزگذاری شده از سوی سرپل گروهک در پایگاه تروریستی اشرف به دستم رسید که در آن قید شده بود که باید در تهران بمبگذاری کرده تا سازمان بتواند با تبلیغات آن را گردن محافل خودسر بیندازد. پیوست این طرح خطرناک آن بود که اگر محمدخاتمی رئیس‌جمهور وقت به مرز عصبیت برسد می‌توان اصلاح‌طلبان را به جنگ خیابانی با نظام کشاند و از آن بهره‌برداری شورشی کرد. مریم سنجابی یکی از اعضای جداشده از سازمان منافقین در توصیف این دستورالعمل در خاطرات خود نوشته است که برخی از نیرو‌هایی که سازمان برای درگیری‌های تهران آموزش داده بود به‌خوبی می‌دانستند که در چه زمانی دکمه بمب را فشار بدهند که فشار سیاسی ناشی از آن بیشتر از قدرت انفجاری آن باشد. 
بررسی این شبکه تروریستی کشف‌شده در سال ۸۳ در خود درس‌های قابل‌توجهی دارد، در آن زمان هدف منافقین به‌عنوان سرپنجه‌های عملیاتی موساد در تهران آن بود که بمبگذاری‌ها را جهت سیاسی و امنیتی داده تا علاوه بر ایجاد تخریب، وحشت و ایجاد دالان امنیتی، یک خطای تحلیلی نیز ایجاد کند. این عملیات پیوست‌دار پس از ترور و شهادت اسماعیل هنیه در محل اقامت خود موبه‌مو دوباره بازطراحی شده است. 
ساعتی پس از شهادت رهبر بلندپایه حماس در تهران روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز در گزارشی ادعا کرد که اسماعیل هنیه نه با یک موشک بلکه در اثر یک بمبگذاری ترور شده است، این گزارش در نشریه انگلیسی تلگراف بازطراحی و در آن این موضوع مطرح شد که عواملی از درون این ترور را طراحی کرده‌اند. نکته جالب‌تر ماجرا آن بود که سخنگوی ارتش رژیم صهیونیستی نیز برای لایه گذاری رسانه‌ای به تصویرسازی جدید از کم و کیف ترور پرداخت. این ساخت و پرداخت آمریکایی در روایت‌سازی از ترور شهید هنیه در خود اشارات مهمی دارد، درحالی‌که صهیونیست‌های آشنا به صحنه میدانی، چون اکوب آمیدرور، رئیس پیشین شورای امنیت ملی رژیم صهیونیستی در برآورد‌های اطلاعاتی خود به این موضوع اعتراف کرده‌اند که ترور‌های صورت گرفته نه عملیات پیش‌دستانه بلکه واکنشی است، یک‌لایه خاص در تلاش است پرونده تحقیقات و انتقام پس از آن را به انحراف بکشد. ضعیف نشان دادن جامعه اطلاعاتی کشور از یک‌سو و زیر سؤال بردن سلامت دستگاه امنیتی و دفاعی با القای کلیدواژه‌هایی، چون نفوذ، خرابکاری و بمبگذاری از سوی دیگر، حکایت از آن دارد که پروژه جنگ امنیتی - خیابانی در بهار سال ۸۳ در تابستان سال ۱۴۰۳ دوباره تکرار شده است و در آن موساد، سازمان سیا و سرپنجه‌های آن به‌صورت هماهنگ در حال تحرکات مشکوک هستند. این عملیات ترکیبی به‌گونه‌ای طراحی‌شده که در آن دولت پزشکیان به مرز سقوط رسیده و عواملی از داخل مقصر جلوه داده شوند، در این پروژه انگیزه‌های آلوده سیاسی داخلی و خطوط عملیاتی تروریستی خارجی باهم ادغام‌شده است. 
شاهد آن نیز خط ویژه یکی از اعضای محوری گروهک غیرقانونی نهضت آزادی (پدر منافقین) و نیز برخی اصلاح‌طلبان رادیکال و بدخیم است که پس از ترور شهید هنیه سعی دارند با باز کردن پای نفوذ در ارکان نهاد‌های انقلابی و اطلاعاتی از آب گل‌آلود ماهی گرفته و اشاراتی به حوادث مشکوک در دهه هفتاد و هشتاد دولت اصلاحات داشته و دولت تازه مستقرشده را دچار بحران از بیرون کنند. 

تصفیه حساب سازمانی . سازمان تروریستی مجاهدین (زمان شاه)

 

"وحید افراخته" از مسئولان بخش مارکسیست سازمان مجاهدین، طی اعترافاتی که برای ساواک داشته درباره تصفیه خونین یکی از اعضای سازمان به نام "مجید شریف‌واقفی" نوشته است:

🔺«پس از به وجود آمدن گرایشات مارکسیستی در سازمان عده‌ای به مخالفت پرداخته و ایدئولوژی جدید را نپذیرفتند. یکی از این افراد "مجید شریف‌واقفی" بود که از افراد سابقه‌دار سازمان بود.

🔺پس از مدتی معلوم شد مجید کوشش‌هایی به طور مخفیانه برای انشعاب و دو دستگی و اینکه افراد مذهبی را به دور خود جمع کند و حتی سازمان مجاهدین را متعلق به گروه خود بداند، کرده است.

🔺 بالاخره تصمیم گرفتیم برای عبرت سایرین تنی چند را ترور کنیم. برای انجام نقشه‌مان اولین هدف را مهندس شریف‌واقفی انتخاب کردیم که دوست بودیم و من زیباترین خاطرات را از دوستی با او به یاد دارم؛ ولی من چنان در کثافات و لجن‌های فعالیت آنارشیستی فرو رفته بودم که دوستی برایم معنی و محتوای پوچی داشت. شریف‌واقفی را به شرحی که قبلا گفتم کشتیم و آتشش زدیم.»

📖 سازمان مجاهدین خلق؛ پیدایی تا فرجام، ج۲ ، ص۱۷

#منافقین_تروریست
#رجوی

تصویری لو رفته از محل بازداشت افرادمسئله‌دار در «اشرف۳» کشور آلبانی

تصویری از محل بازداشت افراد مسئله‌دار در «اشرف۳» به دست رسیده که نشان می‌دهد اعضای خواهان جدایی در مکانی شبیه زندان قرنطینه می‌شوند.

 

به گزارش فراق، بنا بر اخبار دریافتی از اعضای جداشده در آلبانی اعضایی که حاضر به ماندن در اشرف ۳ نیستند را به مدت یک ماه در یک محل که بی شباهت به سلول های انفرادی نیست قرنطینه می کنند.

در طول این یک ماه روزی سه بار بازجوهای مریم رجوی سراغ فرد رفته و با فشارهای طاقت فرسای روحی و روانی از جمله فحاشی، تهدید و وارد کردن اتهامات مزدوری سعی می کنند شخص خواهان جدایی را به مناسبات فرقه باز گردانند.

فرقه رجوی سالهاست که اعضای خود را درون قلعه‌ای مخوف محبوس کرده و اجازه ارتباط با دنیای آزاد را به آن ها نمی‌دهد و وقتی هم اعضا تصمیم به نجات خود می‌گیرند با شیوه‌های مخصوص فرقه سرکوب می‌شوند.

کشور آلبانی متاسفانه با وجود هشدارهای فراوان، هنوز هم با سران تروریست‌ فرقه رجوی همکاری کرده و اجازه تداوم حضور به آنها داده است اما در نهایت دود حاصل از آتشی که این جنایتکاران روشن کردند قطعا به چشم جامعه خودشان خواهد رفت.

انتهای پیام

مفهوم دموکراسی درفرقه تروریستی مجاهدین

 

سازمانی که هرگز انتخاباتی را در درون خودش تجربه نکرده است و همچنان از «رهبر عقیدتی 77 ساله مادام العمر» و «رئیس جمهور 70 ساله موقتِ مادام العمر» بهره می برد ، خود را تنها اپوزیسیون دموکراتیک ایران هم می داند!

اعضای سازمان مجاهدین خلق از اواسط دهه ۹۰ خورشیدی، طبق توافق دولت‌های امریکا و آلبانی، به این کشور منتقل شدند و پس از زمانی کوتاه، به عنوان پناهنده، تحت «کنوانسیون ژنو» در این کشور به رسمیت شناخته شدند. 

یکی دو سالی بعدتر، چیزی شبیه قرارگاه اشرف که اعضای مجاهدین در استان «دیالی» کشور عراق ساکن آن بودند، در اطراف شهر «تیرانا» توسط آن‌ها ساخته شد تا چنبره هژمونی سازمان و رهبری عقیدتی آرمانی آن مجددا بر اعضا شکل بگیرد و مناسبات سازمانی سفت و سخت تر از سابق با ساختار فرقه ای  برقرار شود. 

این افراد که عمدتا سال‌های سال در نظام سازمانی ایدئولوژیک مجاهدین قرار دارند، حتی با ورود و اسکان در یک کشور اروپایی، چون پناهندگان دیگر، از حق زندگی و مناسبات انفرادی و آزادانه برخوردار نشدند و هرگز نتوانستند تماس یا ارتباطی با فرزندان و بستگان خویش برقرار کنند.

شعارهایی چون «ایران رجوی، رجوی ایران»، نفی وجود هر نیروی مخالف دیگری چه در داخل و چه در خارج کشور، نمونه‌های سلطه‌طلبی و رفتار فرقه‌‌گرایانه سازمانی هستند که خود را تنها جایگزین موجود برای حکومت جمهوری اسلامی می‌داند! در حالیکه این شعار با مبانی دموکراسی و پلورالیسم تضاد ماهوی دارد.

جالب این‌جا است که سازمانی که هرگز انتخاباتی را در درون خودش تجربه نکرده است و همچنان از «رهبر عقیدتی ۷۷ ساله مادام العمر» و «رئیس جمهور ۷۰ ساله موقتِ مادام العمر» بهره می برد ، خود را  تنها اپوزیسیون دموکراتیک ایران هم می داند!

از سوی دیگر موضوع انتخابات در ایران همیشه معضل درون تشکیلاتی مجاهدین و رهبری آن محسوب میشد. چرا که انتخابات یکی از جلوه های دموکراسی در هر کشوری است.  کشور ایران هم از این امر مستثنی نیست.

یعنی در حالیکه مجاهدین از نبود آزادی و دموکراسی در ایران حرف می زنند که این فرقه حتی یک انتخابات ولو سوری را نیز در درون تشکیلات تجربه نکرده است.

بنابراین مجاهدین بدون داشتن کمترین بدنه اجتماعی و نیروی مردمی، تصورش بر این بوده است که به صرف حمایت بعضی جریان‌های سیاسی خارجی در امریکا، اروپا و خاورمیانه و نیز با پشتوانه پول‌های کلان و دلارهای نفتی می‌تواند خود را در نقش اپوزیسیون تثبیت کند.

بنابراین طی چند دهه گذشته هم  همیشه این سوال از سوی برخی از اعضای سازمان  در نشست های عمومی و در بیان تناقضات علیرغم اینکه عواقب بدی هم برای فرد داشت  مطرح می شد، این بود که؛  چرا در  جمهوری اسلامی ایران که مجاهدین با آن در حال جنگ هستند، انتخابات آزاد وجود دارد ، ولی در تشکیلات مجاهدین که همیشه شعار آزادی و دموکراسی سر داده است، هیچ انتخاباتی وجود ندارد و اصلا  انتخابات به رسمیت شناخته نمی شود؟

سوالی که هرگز نه تنها پاسخی به آن داده نمی شود بلکه به سوال کننده نیز اتهام «عامل جمهوری اسلامی ایران» زده می شود.

“نویه تسورشر تسایتونگ”  روزنامه‌ای بین‌المللی و چاپ سوئیس است. این روزنامه در شماره روز دوشنبه ۲۴ دی (۱۴ ژانویه) مطلبی با عنوان “دوستان پرسش‌برانگیز واشنگتن” در مورد “سازمان مجاهدین خلق ایران” منتشر کرده است.

در این مطلب از “مجاهدین خلق” به عنوان گروهی بحث‌برانگیز با یک ایدئولوژی ضد و نقیض یاد شده که بیش از هر گروه اپوزیسیون دیگر ایران، منتقد دارد .

این روزنامه در بخشی از مطلب خود می نویسد:  مجاهدین خلق پس از شکست در جبهه نبرد با ایران به اردوگاه اشرف در عراق عقب‌نشینی کرد و مسعود رجوی دستور “انقلابی ایدئولوژیک” را صادر کرد که در پی آن تمام اعضای “مجاهدین خلق” به تجرد اجباری متعهد شدند.

منتقدان “مجاهدین خلق” معتقدند که این گروه در انزوا، رفته‌رفته به یک فرقه سیاسی بدون هرگونه آزادی فردی برای اعضای آن تبدیل شده است.

یرواند آبراهامیان‌، پژوهشگر تاریخ و منتقد “مجاهدین خلق”، معتقد است که این گروه پس از “انقلاب ایدئولوژیک” خود بیشتر و بیشتر به یک فرقه‌ تبدیل شده، و آن‌طور که در فیلم‌های تبلیغاتی مجاهدین خلق که خودشان تهیه کرده‌اند دیده می‌شود، زنان روسری‌های یک‌رنگ بر سر دارند، شعار می‌دهند، پا می‌کوبند و تغییری در افکار آنها دیده نمی‌شود.

پاسخ ایران به رژیم صهیونیستی اسرائیل باید دربرگیرنده این ۲ اصل باشد

مجید معتمدی _ روزنامه نگار

به گزارش پایگاه خبری “اقتصاد سالم”، به نکات زیر توجه بفرمایید:

۱_ اصل اول در ترور اسماعیل هنیه، “غافلگیرانه بودن” این ترور بویژه در زمینه موقعیت مکانی آن است، زیرا:

الف_ اسماعیل هنیه در یک کشور ثالث ترور شد، درست همچون فرمانده شهید حاج قاسم سلیمانی که در فرودگاه مسافربری بغداد ترور شد.

ب: وی در تهران و پس از شرکت در مراسم تحلیف رئیس جمهوری برگزیده ایران ترور شد؛ روزی که تمام رسانه ها و خبرگزاری های بین المللی، بر آنچه در پایتخت ایران می گذشت تمرکز کرده بودند…

ج: رئیس دفتر سیاسی حماس، یک فرد دیپلماتیک بوده و با گذرنامه سیاسی وارد ایران شده بود.

د: در چُنین شرایطی بدبین ترین تحلیلگران نیز تصور نمی کردند که رژیم اسرائیل بخواهد “سطح تنش با ایران” را درحدی بالا ببرد که بخواهد فردی همچون هنیه را در موقعیتِ زمانی ای که شرح آن رفت و در قلب ایران ترور کند!

۲_ اصل دوم نیز “غیرمنتظره” بودن زمان این ترور بوده است.

در شرایطی که ماه هاست مذاکرات آتش بس در جریان است، کمتر تحلیلگری “تصور” می کرد که اسماعیل هنیه در این مقطع زمانی ترور شود.

۳_ اما اهداف رژیم اسرائیل از این ترور در شرایطی که وصف آن رفت چیست!؟

نگارنده شخصا معتقد است که ابتدا شخص بنیامین نتانیاهو و بعدا کلیت رژیم صهیونیستی به دنبال ارسال این “پیام” به دنیا بوده که؛ “اگر قرار است اسرائیل غرق شود، همه را با خود غرق خواهد کرد”.

درواقع این رژیم، سیاست “زمین سوخته” را در پیش گرفته به این معنا که اگر من بسوزم، همه جا را به آتش خواهم کشید”.

۴_ اما پاسخ ایران چه باید باشد؟

نگارنده شخصا به مدافعان وطن و به ویژه رزمندگان مقاومت پیشنهاد می کند هرگونه پاسخ، حداقل دربرگیرنده ی ۲ اصل یاد شده در سطور بالا باشد:

الف: غافلگیری

ب: غیرمنتظره بودن

۵_ در رابطه با جنایت های رژیم اسرائیل در ۹ ماهه اخیر نیز نگارنده معتقد است به دلایل:

الف: گستره ی کوچک جغرافیایی در سرزمین های اشغالی

ب: درنتیجه این واقعیت که رژیم اسرائیل، فاقد هرگونه “عمقِ دفاعی و استراتژیک” است

ج: عدم برخورداری از هویت واحد جمعیتی به نام “ملت”

د: گستره سرزمینی و جغرافیایی بسیار بالا، متنوع و وسیع در جبهه مقاومت

رژیم اسرائیل به روند تضعیف تدریجی فعلی، ادامه خواهد داد و درنهایت در زمانی که سرانجام فرا خواهد رسید نابود خواهد شد.

۶_ البته این رژیم به عنوان “سگِ هارِ در حال احتضار”، به مقاومت نیز ضرباتی وارد خواهد کرد اما این ضربات به دلایل یاد شده در بالا، تاثیری بر “بقا و موجودیتِ” مقاومت نخواهد داشت.

جزئیات فشار واشنگتن بر آلبانی برای حمایت از فرقه تروریستی رجوی

در شرایطی که از ماه‌ها پیش لابی‌های فرقه رجوی در آمریکا در حال پول پاشی روی سناتورها بودند، یک رسانه آلبانیایی فاش کرد که واشنگتن براساس قطعنامه سنای آمریکا از تیرانا خواسته است تا حمایت خود را از فرقه رجوی افزایش دهد.

 

به گزارش فراق، به‌تازگی رسانه آلبانیایی گزتا ایمپکت در گزارشی فاش کرده که آمریکا در تلاش است تا دولت آلبانی را به پذیرش آنچه واشنگتن حق تجمع و مشارکت سیاسی فرقه تروریستی رجوی خواند، وادار کند.

براساس این گزارش، آمریکا از دولت آلبانی می‌خواهد تا روندی را آغاز کند که افرادی که واشنگتن از آن‌ها با عنوان پناهندگان ایرانی یاد می‌کند، از حق مشارکت در زندگی سیاسی و اجتماعی آلبانی برخوردار شوند.

مبنای درخواست یادشده آمریکا از آلبانی قطعنامه ۲۰ مارس ۲۰۲۴ (اسفند ۱۴۰۳) سنای این کشور است که به ادعای واشنگتن درپی به صدا درآمدن زنگ هشدار ناشی از تهدید‌های متوجه آوارگان ساکن اشرف ۳، تهیه شد.

قطعنامه یادشده که تد کروز، سناتور ضدایرانی از جمله حامیان آن بوده، با طرح این ادعا که اعضای ساکن در اشرف ۳ تحت تهدید‌های فزاینده قرار دارند، درخواست‌هایی را مطرح کرد که تیرانا مخاطب آن‌هاست؛ افزایش همکاری آمریکا و آلبانی برای فراهم کردن شرایط لازم جهت حفاظت از اعضای منافقین مستقر در اردوگاه اشرف ۳.

آمریکا در چارچوب قطعنامه یادشده از دولت آلبانی می‌خواهد که روندی را آغاز کند که اعضای فرقه رجوی (که واشنگتن از آن‌ها با عنوان پناهندگان سیاسی و ناراضی‌های ایرانی یاد می‌کند) از حق مشارکت در زندگی سیاسی و اجتماعی در آلبانی برخوردار شوند؛ به نظر می‌رسد آمریکا پس از مشاهده افزایش تنش‌ها میان فرقه رجوی و دولت آلبانی پس از تفتیش اشرف ۳ از سوی پلیس در تابستان گذشته، برای تیرانا خط قرمزی را تعیین کرده است.

سنای آمریکا در قطعنامه یادشده مدعی است که اعضای ساکن اشرف ۳ باید از حقوق اولیه خود، از جمله آزادی بیان و تجمع و توانایی شرکت در فعالیت‌های سیاسی قانونی در آلبانی برخوردار شوند و دولت آمریکا می‌بایست اقدام‌های مناسب و فوری را مطابق با قوانین بین‌المللی، برای کمک به آلبانی جهت تضمین و حفاظت از تمام حقوق اساسی ساکنان اشرف ۳ انجام دهد.

از جمله حقوق اولیه ادعایی سنای آمریکا برای اعضای فرقه رجوی می‌توان به حق حیات، آزادی، امنیت، حمایت از دارایی و آزادی بیان و تجمع اشاره کرد.

جالب‌تر اینکه سنای آمریکا خواستار بی‌توجهی آلبانی به درخواست‌های اینترپل جهت استرداد ساکنان اردوگاه اشرف ۳ شده است، زیرا به ادعای واشنگتن اعلان‌های قرمز اینترپل برای اعمال محدودیت‌ها و درخواست استرداد سرکردگان فرقه رجوی به ایران، درست نیست.

سنای آمریکا در بخشی از قطعنامه ادعایی خود، ضمن محکوم کردن ایران به دلیل مقابله با فرقه رجوی و درخواست از دولت آلبانی برای پایان دادن به میزبانی از ساکنان تروریست اشرف ۳، تاکید کرده است که حمایت بین‌المللی از فرقه تروریستی رجوی به‌ویژه از مریم رجوی، سرکرده این گروهک را به رسمیت می‌شناسد.

به نظر می رسد طرح جدید سنای آمریکای یک نوع بازی سیاسی برای خاموش کردن فشارهای افکار عمومی و اعتراض‌های پی در پی خانواده های چشم انتظار به نهاد های حقوق بشری مبنی بر عدام رعایت حقوق اولیه انسانی عزیزانشان در زندان رجوی، توسط فرقه طرح‌ریزی شده است. البته پیش از این نیز هنگام یافتن محلی جهت اسکان اعضای فرقه رجوی پس از اخراج از عراق، با میانجی‌گری واشنگتن، آلبانی برای این کار تعیین شد و در همان ابتدای استقرار آن ها نیز این ادعا می‌شد که اعضا می توانند از طریق کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان از امتیازهای مادی و حقوق شهروندی برخوردار شوند اما در عمل دیدیم که این اتفاق نیفتاد و خود این موضوع دستاویزی برای سرکوب بیشتر اعضای خواهان جدایی شد.

باید منتظر ماند و دید این طرح در صورت اجرا، تف سربالایی علیه خود فرقه رجوی و فرار اعضا می شود و یا موجب محدودیت بیشتر برای اعضای گرفتار در آن خواهد بود؟ اعضای نجات یافته از فرقه رجوی بارها اظهار داشتند که اگر ذره ای آزادی و امید به آینده در بیرون برای اعضا به وجود آید، هیچ کس در این فرقه جهنمی نخواهد ماند.

انتهای پیام

ترور بزدلانه «اسماعیل هنیه» در تهران

رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس و یکی از محافظان وی در جریان یک عملیات ترور بزدلانه در تهران طی بامداد امروز به شهادت رسید که باعث برانگیخته شدن موجی از واکنش ها شد.

خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: بامداد امروز روابط عمومی کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در اطلاعیه‌ای اعلام کرد: آقای دکتر اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی حماس و یکی از محافظان وی در اثر اصابت قرار گرفتن محل اقامت آنان در تهران به شهادت رسیدند.

متن اطلاعیه به این شرح است: بسم الله الرحمن الرحیم

انا لله و انا الیه راجعون

با عرض تسلیت به ملت قهرمان فلسطین و امت اسلامی و رزمندگان جبهه مقاومت و ملت شریف ایران، بامداد امروز (چهارشنبه) محل اقامت جناب آقای دکتر اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی مقاومت اسلامی حماس در تهران مورد اصابت قرار گرفته و در پی این حادثه ایشان و یک نفر از محافظین وی به شهادت رسیدند.

علت و ابعاد این حادثه در حال بررسی و نتایج آن متعاقباً اطلاع رسانی خواهد شد.

بیانیه حماس در مورد شهادت اسماعیل هنیه/ واکنش موسی ابومرزوق

جنبش مقاومت اسلامی فلسطین حماس شهادت اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی این جنبش را اعلام و آن را به امت عربی و اسلامی و تمام آزادگان جهان تسلیت گفت.

این بیانیه اعلام کرد که رئیس جنبش حماس در یک حمله بزدلانه تروریستی در مقر اقامت خود در تهران و بعد از مشارکت در مراسم تحلیف رئیس جمهور جدید ایران به شهادت رسید.

موسی ابومرزوق از اعضای دفتر سیاسی حماسی نیز با اعلام این مطلب تاکید کرد که این ترور بزدلانه بی پاسخ نخواهد ماند.

اردن: جامعه جهانی جلوی جنایت‌های تل‌آویو را بگیرد

 وزارت خارجه اردن با شدیدترین عبارات اقدام تروریستی رژیم صهیونیستی در به شهادت رساندن اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس را محکوم کرد.

این وزارت‌خانه ترور را نقض قوانین بین‌المللی و قوانین انسانی و جنایتی تنش زا خواند که باعث افزایش تنش و هرج و مرج در منطقه می‌شود.

وزارت خارجه اردن تاکید کرد که جامعه بین‌الملل باید مسئولیت خود را در این زمینه بر عهده بگیرد و اقدامات فوری برای توقف تجاوز رژیم صهیونیستی به نوار غزه و ممانعت از اقدامات غیرقانونی این رژیم انجام دهد.

اردن همچنین تجاوز رژیم صهیونیستی به بیروت و نقض مکرر تمامیت ارضی لبنان را محکوم و هشدار داد که این جنایت‌ها تنها می‌تواند منطقه را به سمت گسترش جنگ بکشاند و تهدیدی برای امنیت و صلح و ثبات بین الملل باشد.

 

عیاشی نخاله‌های فرقه تروریستی رجوی در مقابل مرکز اسلامی هامبورگ درآلمان

مزدوران فرقه تروریستی رجوی در روزهای گذشته مقابل این مرکز به خوش رقصی برای اربابانشان پرداختند و ثابت کردند که در لابی‌گری برای بسته شدن این مرکز نقش داشتند.

 

به گزارش فراق، رسانه‌های آلمان چهارشنبه سوم مردادماه اعلام کردند که نیروهای پلیس این کشور به «مرکز اسلامی هامبورگIZH» حمله کردند و هم‌زمان وزارت کشور آلمان نیز با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که این مرکز اسلامی و سازمان‌های تابعه آن را ممنوع کرده و مدعی شد که «این انجمن اهداف اسلام‌گرایی افراطی» را دنبال می‌کند.

تعطیلی مرکز اسلامی هامبورگ رعدوبرقی در آسمان صاف نبود، بلکه از آبان ماه پارسال و در ادامه فضاسازی رسانه‌ها و دولت آلمان علیه این مرکز اسلامی، احزاب تشکیل‌دهنده دولت ائتلافی این کشور، با ارائه طرحی به پارلمان، خواستار بسته‌شدن این نهاد مذهبی و فکری شدند و پارلمان این کشور نیز قرار شد این طرح را به رأی بگذارد که آیا این مرکز باید بسته شود یا خیر و اینکه چگونه باید بسته شود.

پلیس آلمان آبان‌ماه پارسال به بهانه بررسی برخی ادعاهای واهی و فاقد مدرک و سند، به مرکز اسلامی هامبورگ و ۵۴ مرکز دیگر در ۷ ایالت فدرال حمله کرد. وزارت کشور آلمان در آن زمان با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد: مرکز اسلامی هامبورگ و نهادهای تابعه به ظن اقدام علیه نظم عمومی مورد بررسی و ۵۴ مرکز در ۷ ایالت فدرال مورد بازرسی قرار گرفتند. در این بیانیه بدون ارائه هرگونه سند و مدرکی ادعاهایی علیه فعالیت‌های مرکز اسلامی هامبورگ مطرح شد.

مرکز اسلامی هامبورگ، از مراکز مهم اسلامی و قدیمی آلمان است که سال ۱۳۳۲ با حمایت آیت الله بروجردی در شهر هامبورگ تأسیس شد. انتشار مجلاتی به زبان آلمانی و فارسی و ارائه خدمات مشاوره‌ای، بخشی از اقدامات این مرکز است. این مجموعه اسلامی، کتابخانه‌ای با بیش از ۶ هزار عنوان کتاب در موضوعات مختلف اسلامی و شیعی دارد.

به علت حضور قدرتمند لابی‌های رژیم صهیونیستی و فرقه تروریستی رجوی در برخی شهرهای آلمان، پیش از این نیز هر از گاهی اتهامات و جوسازی‌هایی علیه این نهاد و سازمان مذهبی_فرهنگی در فضای رسانه‌ای آلمان ایجاد می‌شد، اما سال ۱۴۰۱با شروع ناآرامی‌ها و اغتشاشات در برخی شهرهای ایران، حملات رسانه‌ای و سیاسی علیه مرکز اسلامی هامبورگ بیشتر شد؛ به‌ویژه اینکه دولت آلمان همراه با آمریکا و برخی کشورهای اروپایی آشکارا و به دور از روکش‌های دیپلماتیک از اغتشاشات در ایران حمایت کردند.

درخواست بستن مرکز اسلامی هامبورگ یکی از بندهای طرح ۲۲ ماده‌ای احزاب دولت ائتلافی آلمان علیه ایران است؛ این طرح که با بهانه و عنوان انحرافی «دفاع از حقوق بشر»، منحصراَ برای حمایت از اغتشاش‌گران و چگونگی ادامه ناآرامی‌ها در ایران تدوین شده بود، «تشدید تحریم‌ها علیه ایران و حمایت از نیروهای اپوزیسیون ایران در آلمان» از بندهای دیگر آن است.

احزاب حاکم در دولت آلمان در حالی خواستار بستن این مرکز فرهنگی و فکری ایران شدند که در تناقضی آشکار با شعار «دفاع از آزادی بیان»، آشکارا با دخالت در امور داخلی ایران، از اغتشاشات و اقدامات تروریستی در برخی مناطق ایران حمایت کردند.

در عین حال باقری سرپرست وزارت امور خارجه روز گذشته در تماس تلفنی با «آنالنا بربوک» وزیر امور خارجه آلمان در خصوص اقدام غیرقانونی و مغایر با حقوق بشر پلیس آلمان در بستن مراکز اسلامی در آلمان از جمله مرکز اسلامی هامبورگ گفتگو کرد.