بی‌وطن‌های سایبری؛ نفاق علیه وفاق ..

 

فضای سایبر امروزه ضمن رفع خلأ‌های موجود در فضای نبرد‌های سنتی هزینه‌های کمتری را برای بانیان این جنگ و متقابلا هزینه‌های روانی و دامنه‌داری را نصیب گروه‌های مورد هجمه می‌کند.

سال‌های زیادی است که جنگ رسانه‌ای به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین شیوه‌های جنگ نرم در دستور کار دولت‌های استعماری قرار دارد تا از این طریق فضای مسمومی را به رقبا و دشمنان‌شان تحمیل کرده و افکار عمومی آنها را دچار تشتت و دو دستگی کنند. عملیات‌های انجام شده در شبکه‌های مجازی معمولا اثرات مخرب بعضا غیر‌قابل جبرانی را به فضای فکری و اجتماعی جوامع وارد می‌کند که بی‌اعتمادی و ناامیدی از بهبود شرایط و اصلاح امور از جمله آنهاست.

دمیدن بر اختلافات، بازی در زمین دشمن است

بنا بر تجربه موجود از اقدامات فعالان سایبری، ملت‌ها و مخدوش‌کردن افکار آنها در خط‌ مقدم عملیات تخریبی جبهه دشمن جریان نفاق قرار دارد و آنها با این نبرد نرم درصدد هستند با طرح موضوعات ثانویه و دروغ، کارکرد و عملکرد دولت‌ها را دچار تغییر و در همان حین اذهان عمومی و مردم را نسبت به حاکمیت و کارگزاران آن دلسرد کنند و دستیابی به اهداف‌شان را به افکار عمومی منتقل می‌کنند تا دولت‌ها تحت فشار قرار گرفته و عملا در راستای تحقق اهداف دشمنان حرکت کنند.

این عملیات فریب که از تاکتیک‌های دشمنان برای ایجاد نفاق بین ملت و حاکمیت است در بزنگاه‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفته و متاسفانه عاملی برای تشدید اختلافات بین ارکان نظام شده است.

زمان انتخابات و مسائل پیرامون نامزد‌های انتخاباتی از مهم‌ترین و حساس‌ترین مسائل سیاسی جامعه به‌شمار می‌رود و همین اهمیت و حساسیت موضوع و توجه افکار عمومی به آن باعث می‌شود تا اخبار مربوط به انتخابات با سرعت زیادی در شبکه‌های اجتماعی انتشار یافته و موجب تحریک جریان‌ها و افراد شود و این فضا شرایط بسیار مناسبی را در اختیار معاندان می‌گذارد تا با اخبار جعلی و سیاه‌نمایی در این عرصه اثرگذار باشند و زمینه ناآرامی‌های اجتماعی و سیاسی را مهیا کنند.

این عملیات‌ رسانه‌ای در چند انتخابات اخیر به‌وضوح در حال انجام بود و سایبری‌های دشمن با تمرکز روی یک موضوع و پرداختن به زوایای مختلف آن، مسأله مدنظرشان را تبدیل به موضوع داغ شبکه‌های اجتماعی می‌کردند و در مرحله بعد این محتوا را از سوی اکانت‌های ناشناس به‌صورت سازمان‌یافته منتشر می‌کردند تا مورد بحث و مجادله کاربران موافق و مخالف قرار گرفته و با این فرآیند تبدیل به دغدغه اصلی جامعه شود، تاحدی که حتی صاحب‌نظران گروه‌های سیاسی و اجتماعی در تریبون‌های مختلف در این خصوص ابراز نظر می‌کردند در حالی‌که هیچ توجهی به منبع اصلی این مفاهیم ــ که بسیاری از آنها در نقد عملکرد مسئولان و نادیده‌انگاری خدمات بود ــ نداشتند و آگاه نبودند که این اقدام برای ایجاد دوقطبی و تشدید اختلافات است.

شبکه‌های اجتماعی راه نفوذی برای دشمن صهیونیستی

مطالعه موردی این عملیات‌ها توسط مسئولان ذی‌صلاح و گزارش‌های اعلامی از سوی نهاد‌های موظف در این حوزه نشان‌دهنده این موضوع است که فضای مجازی کنونی و شبکه‌های به ظاهر اجتماعی، راه نفوذی برای دشمنان صهیونیستی است تا با فعالیت مهره‌های نفوذی خود از ظرفیت‌های موجود در آن بهره‌مند و با تسخیر افکار عمومی بر ابعاد سیاسی و اجتماعی سوار شده و اراده خود را بر این امور اعمال کنند تا به رویای دیرینه خود که براندازی است، برسند، اما بدون تردید هوشمندی مسئولان درخصوص توطئه‌ها و عمل به توصیه‌های رهبر معظم انقلاب در تولید امواج مثبت و پرهیز از تشنج‌آفرینی مانع از سوء‌استفاده دشمنان از این مسأله می‌شود.

فیلم «سرهنگ ثریا» به میدان آمد ..

 

فیلم سینمایی «سرهنگ ثریا» به کارگردانی لیلی عاج از روز گذشته (جمعه ۵ مرداد) همزمان با سالروز پیروزی غرور آفرین لشکر اسلام در عملیات مرصاد از طریق تلوبیون در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

به گزارش فراق، «سرهنگ ثریا» محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج، از زاویه‌ای متفاوت به جنایت‌های فرقه تروریستی رجوی پرداخته است.

مسعود و مریم رجوی همیشه از افشای حقیقت وحشت داشتند، حال این افشا چه در قالب نوشته باشد یا فیلم، چه مستند «بچه‌های کمپ اشرف» باشد چه فیلم «سرهنگ ثریا»

اصلا ذات فرقه رجوی افشاگری را برنمی‌تابد و به همین دلیل هم است که وقتی صدایی از حقیقت این فرقه پلید بیرون می‌آید دست به رفتارهای جنون آمیز می‌زنند تا بتوانند از افشای ماهیت اصلی خود جلوگیری کنند.

فیلم سرهنگ ثریا روایت زندگی مادرانی رنج کشیده است که به امید دیدار عزیزانشان به عراق می روند تا بتوانند گم کرده خود را بعد از سال ها ببیند.

سرهنگ ثریا داستان واقعی خانواده هایی است که سال هاست به دنبال نجات فرزندان خویش هستند. فیلمی که به روشنی و سادگی روایتگر زندگی پر رنج و بغض مادران چشم به راه فرزندان ربوده شده از سوی یک فرقه خشن است.

مادر ثریا عبداللهی، نماد مادران هجران کشیده و پرچمدار رنجی پنهان است که چهار دهه طول کشیده، رنجی متفاوت که نه می‌توان بیان کرد و نه تاب آورد. اما این خانواده های شجاع سرفرود نیاوردند و در حالی که می‌دانستند فرزندانشان به گروگان گرفته شدند و با خطرهای زیادی روبرو هستند، کوشیدند و ریا و حیله های فرقه پرفتنه رجوی را فریاد زدند. پرده ها را کنار زدند، خود را قربانی کردند تا سایر خانواده ها و جوانان این ممکلت به سرنوشت آنان دچار نشوند. این خانواده ها سرنوشت مشابهی دارند داستان زندگی آنها مملو از درد هجران فرزندان شان است که سالها با عشق و زحمت بزرگ نمودند ولی متاسفانه در دام فرقه خیانتکاری افتادند و سالها اسیر و با سرنوشت دردناکی مواجه شدند. بسیاری ازاین خانواده ها سالهاست به طور مستمر و خستگی ناپذیر برای رهایی فرزندان خویش تلاش می کنند و در مسیری رفتند که باعث رسوایی فرقه مجاهدین و روشن شدن حقایقی از تشکیلات جهنمی رجوی شد.

بازخوانی پرونده دستگیری و اعدام محمدرضا سعادتی

محمدرضا سعادتی ملقب به سید‌سیکو با مأموران شوروی ارتباط گرفت اما خیلی زود لو رفت و هنگام در اختیار گذاشتن پرونده سر لشکر مقربی به ولادیمیر فنسینکو (دبیر اول سفارت شوروی) در شرکت نولکو در ۶ اردیبهشت ۱۳۵۸ دستگیر شد.

به گزارش فراق، دی ماه سال ۵۶ خبر دستگیری یکی از امرای مشهور ارتش شاهنشاهی در مطبوعات منتشر شد.

بلافاصله بعد از این خبر دادگاهی در همان دی ماه تشکیل شد و تیمسار احمد مقربی از امرای مشهور ارتش و مسئول خریدهای ارتش شاهنشاهی در دادگاه نظامی به جرم جاسوسی برای شوروی محاکمه و بلافاصله به اعدام محوم و حکم اعدام وی در ۸ دی ماه اجرا شد.

دستگیری و دادگاهی که کمتر از دو هفته به طول انجامید اما این پایان ماجرا نبود! انقلاب اسلامی مردم ایران در کمتر از ۱۴ ماه بعد به پیروزی رسید و اولین پرونده جدی جاسوسی که جمهوری اسلامی با آن در گیر شد، تنها چند روز پس از پیروزی انقلاب، در اسفند ۵۷ گشوده شد. در شرایطی که جاسوسان روس از عدم وجود هرگونه مانعی بر سر راه خود مطمئن بودند، یکی از جاسوسان پرنفوذ  در ایران با نام مستعار «سیکو» شناسایی گردید.

محمدرضا سعادتی که به تعبیر خسرو تهرانی حتی از موسی خیابانی نیز به مسعود رجوی نزدیک تر و به عنوان نفر دوم سازمان مجاهدین خلق شناخته می شد، در شرایطی دستگیر شد که سازمان متبوع وی تلاش می کرد به عنوان سازمانی انقلابی در میان جامعه شناخته شود و توانسته بود در برخی ارکان نظام نیز نفوذ کند.

محمدرضا سعادتی نفر دوم سازمان

این نفوذ تا آنجا بود که اگر تیزبینی شهید بهشتی نبود، این سازمان توانسته بود اجرای مراسم استقبال از امام را در دست بگیرد تا بر مشروعیت خود بیافزاید.

اما محمد رضا سعادتی کیست و چرا بلافاصله بعد از انقلاب به شهرت رسید؟ محمد رضا سعادتی فرزند سید علی به سال ۱۳۲۳ در شیراز و در خانواده ای روحانی و کم بضاعت به دنیا آمد.

پس از طی تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۴۱ با رتبه دوم و بورسیه دولتی در دانشکده فنی دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۴۵ در رشته مهندسی برق فارغ التحصیل شد و به سربازی رفت و به عنوان سپاه ترویج آبادانی و مسکن در ایلام مشغول کار شد.

مسخ ایدیولوژیک در سازمان تروریستی مجاهدین خلق

مسخ ایدیولوژیک در سازمان تروریستی مجاهدین خلق

خطرناک ترین تفکری که می تواند یک ساختار سیاسی مخوف را ایجاد کند تفکر «توتالیتاریسم» است تفکری که خواستار وفاداری بی چون و چرای اعضای سازمان تبدیل شده به یک فرقه  است و برای تحقق این مهم تمام تلاش خود را روی ذهن و مغز افراد متمرکز می کند .

برای تحقق این تفکر ابتدا باید چارچوبهای اطلاع رسانی بسته و محدود شود . مثلا تکلیف می شود مردها و زن ها بصورت دستوری از همدیگر در سال 1368 در پادگان اشرف و متعلق به مسعود رجوی از هم جدا شده و طلاق بگیرند . مقرر می شود خودروهای با راننده زن در روزهای زوج و خودروهای با راننده مرد در روزهای فرد در پمپ بنزین داخل پادگان اشرف حضور یابند !! . مقرر می شود همه مردان و زنان خواب های جنسی را که می بینند در جلسه ای موسوم به غسل ایدئولوژیک که هفته ای یکبار برگزار می شود ابتدا نوشته و سپس بخوانند . مقرر می شود زنان شورای رهبری سازمان بنوبت در جلسه ای بنام رقص رهایی حضور بدون حجاب و روسری داشته و در رهبری به اصطلاح عقیدتی ذوب شوند . مقرر می شود تمام کتابهای ضدامریکایی چاپ شده در قبل از انقلاب سازمان بعد از حضور امریکاییان در قرارگاه اشرف سوزانده و مطابق توافقات جدید مسعود رجوی با ژنرال های امریکایی مستقر در عراق همه اعضای سازمان همکاری اطلاعاتی با آنها داشته باشند .و.......  ، سپس با استفاده از دستگاههای تبلیغاتی فراگیر، اذهان مردم را دستکاری و تغییر می دهند ، ساختار توتالیتر برای رسیدن به اهداف خود تمام مولفه های عقلانی را نابود و عقلانیت را در جامعه کمرنگ می کند به جای آن به ترویج خرافات ، احساسات و سازوکارهای ایدئولوژیک می پردازد

در چنین شرایطی به مرور ارتباط بین فکر و احساس قطع شده و ساختارهای مربوطه در مغز انسان از کار می افتد ، نظام توتالیتر ترکیبی است از وحشت و عشق که نهایتا جامعه را از خویشتن خویش تهی می کند .

 

افشای شبکه مافیایی فرقه رجوی : معرفی خانواده پر از خاشاک و تروریست موسوم به «دشتی»

یکی از خانواده‌های مزدور و عضو شبکه مافیایی قاچاق فرقه رجوی، خانواده «دشتی» است که اعضای آن از باب چاپلوسی و منفعت طلبی دست خیلی‌ها را از پشت بستند.

به گزارش فراق، سینا، سهیلا، فرزانه (فریبا)، فیروزه و دلارام دشتی همگی در کشورهای اروپایی جیره خوار فرقه رجوی هستند و عیش مجاهدیشان همیشه کوک است.

اعضای این خانواده به جهت داشتن همین خصلت چاپلوسی، دستی بر قلم هم دارند و همیشه با عناوین ساختگی نظیر دکتر و پژوهشگر، مطالبی اندر فواید فرقه رجوی نشخوار کرده، رجوی را سرکیسه می‌کنند. البته در ضرب المثل است که دروغ حناق نمی‌آورد و لاف درغربت و خود را پزشک و تحصیلکرده خواندن بهای زیادی نمی‌طلبد.

نفر اول این خانواده سینا دشتی مزدور قدیمی و دکتر قلابی است که بنا بر اسناد منتشره، در اروپا به قاچاق دارو اشتغال دارد. سینا فرزند محمد مهدی متولد شیراز بوده و به دروغ خود را متخصص بیماری های عفونی معرفی می کند. او  که هم اکنون ساکن شهر یوتوبوری سوئد است برای تثبیت پناهندگی و چاپیدن بیشتر رجوی، خود را هوادار دو آتشه مجاهدین معرفی می نماید و هر از گاهی خزعبلاتی هم اندرباب چاکری سر هم می کند.

بنا بر گزارشات مستند که در بسیاری از خبرگزاری های معتبر نیز منتشر شده، سینا دشتی عضوی از شبکه مافیایی فرقه رجوی در زمینه پولشویی و قاچاق دارو نیز است.

 

علاوه بر این فرقه رجوی از نامبرده در شوگردانی های متعددی چون برنامه کنفرانس پزشکان و برنامه های گدایی موسوم به همیاری و همایش های مختلف استفاده می کند.

نفر بعدی فرزانه دشتی با نام مستعار فریبا دندانپزشک قلابی ساکن سوئد است که با همسرش سیامک صفری به عنوان بخشی از شبکه مافیای فرقه رجوی فعالیت دارد.

افشای تعرض جنسی به ۷ زن توسط کشیش فرانسوی «آبه» یار قدیمی مریم رجوی

بر اساس گزارش‌های مستند، فاش شده که «آبه پیر» دوست قدیمی مریم رجوی در تعرض و خشونت جنسی به هفت زن دست داشته است.

 

به گزارش فراق، این کشیش مشهور فرانسوی یکی از دوستان بسیار نزدیک مریم رجوی در فرانسه بود و چندین نوبت با او دیدارهای خصوصی داشت. اکنون پس از گذشت ۱۷ سال از مرگ «آبه» افشا شده است که نامبرده به هفت زن فعال در امور خیریه تعرض جنسی کرده است.

«یورونیوز» با افشای رسوایی کشیشی فرانسوی نوشته است:  «آبه پیر»، کشیش سرشناس فرانسه که به خاطر فعالیت‌های اجتماعی‌اش شناخته می‌شود، هفده سال پس از مرگش به ارتکاب اعمال خشونت‌آمیز جنسی متهم شده است. در گزارشی که توسط سه موسسه شامل بنیاد «آبه پیر» منتشر شده، آزارهای جنسی وی ضد دستکم ۷ زن طی سال‌های ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۵ مستند شده است.

روایتی از روانی شدن «سارا حسنی» یکی از دختران موسوم به «میلیشیا» در قرارگاه سابق اشرف در عراق

با آشکار شدن بلاها و جنایت هایی که فرقه رجوی بر سر فرزندان اعضای خود آورده است تعداد بیشتری از رها شدگان شجاعت پیدا کردند و بعضا گوشه هایی از ظلم و ستمی که برآنان رفته را ازطریق مصاحبه، کلاب هاوس و… منتشر می کنند.

به گزارش فراق، سارا حسنی یکی از همین به اصطلاح میلیشاها و دختران نگون بختی بود که در اروپا در دام فرقه گرفتار شد و او را به عراق کشاندند.

به طور طبیعی ظرفیت روحی وروانی انسان ها با یکدیگر تفاوت دارد. عکس العمل های آن بچه ها نیز متفاوت بود. بعضا مجبور به اطاعت و سکوت شده و منزوی می شدند و برخی تاب و توان خویش را از دست می دادند و تا مرز خودکشی و روانی شدن پیش می رفتند. در حالی که برای سران بی رحم فرقه و خصوصا مریم قجر شیطان صفت تفاوت نمی کرد، آنچه برایشان مهم بود حبس و جلوگیری از خروج آنها بود.

سارا حسنی را در سال۷۶ به مانند سایر دختران و پسران از اروپا قاچاقی به کمپ آوردند و در یگان های نظامی سازماندهی کردند.

 او به دلیل روحیه حساس و عدم تجربه زندگی در شرایط سخت، نمی توانست فشارهای طاقت فرسای کار در بیابان، بیدارباش‌های صبحگاهی (ساعت۴:۳۰ در تابستان و ۵:۳۰ در زمستان) هم چنین جلسات روزانه انتقادی که آنها را نقره داغ می کردند و شخصیت  افراد را خرد و له می نمودند تحمل کند. او هم به مانند بقیه فریب اقامت کوتاه مدت شش ماه تا یکسال و دیدار مادرش را خورده بود و فکر کرده بود هر وقت دلش بخواهد می تواند به زندگی اروپایی اش برگردد. اما همه آنها با رسیدن پایشان به عراق مجبور به زندگی پادگانی و تحمل شرایط نظامی بودند.

خصوصا که به آنان می گفتند بایستی که هر چه در خارج کشور کثافت کاری کردید، دوست پسر یا دختر داشتید و هرغلطی کردین در جمع های بزرگ اعتراف کنید. تعهد بدهید تا آخر عمر به دنبال شوهر یا زن نباشید. ازدواج و بچه دارشدن و فکر خانواده هم گناه کبیره و حرام است چه رسد فکر کردن به جنس مخالف. درجلسات جداگانه به دختران جوان می گفتند همه شما متعلق به مسعود رجوی هستید و همان مزخرفاتی که به خورد بقیه می دادند، درباره خاص بود رجوی خائن بلغور می کردند.

 طبق برنامه نظامی فرقه از صبح تا شب هم هرکس جان می‌کند آخر شب با یک سری انتقاد و ناسزا روبرو می شد و با چشم اشک آلود شب را به صبح می کردن تا کسی یابو برش ندارد و فکر رفتن از عراق به سرش نزند.

با سو استفاده از اعتراف گیری از جوانان ساده و سوابق آنان به ناراضی ها  می گفتند اگر از شما پشتیبانی نکرده  بودیم  و از گوشه خیابان، کاباره و رستوران ها شما را جمع نمی کردیم الان یا روسپی شده بودید، یا معتاد و یا گوشه خیابان های آلمان و فرانسه می مردید. این حرف ها بخشی از توهین هایی بود که روزانه در نشست های انتقادی نوش جان می کردند.

سارا حسنی پس از مدت کوتاهی تاب و توانش را از دست داد و بیمار و بعد هم روانی شد. پس از ماه ها، تنبیه و توبیخ کارگر نشد. او را دریک کانتینر کوچکی ایزوله کردند و  به بقیه دختران می گفتند سارا دیوانه شده است و بدین خاطر او را از جمع جدا کردیم. در واقعیت آن بنده خدا در حبس بود و بیشتر مورد فشار و اذیت و آزار قرار می‌گرفت.

تا آخرین خاطراتی که از آن دختر به یاد دارم بر اثر فشارهای روانی، تنبیه های جسمی و روحی سران کمپ، شخصیتش له شده بود و دیگر به مانند سابق رفتار طبیعی نداشت.

خیلی وقت ها گریه می کرد. بعضا به همه فحش و ناسزا می داد و بعضی وقت ها هم در سکوت عجیب فرو می رفت و از همه فراری شده بود. چند ماهی هم زندان بانی او را مادرش جملیه فیضی به عهده داشت که او را هم تنبیه کند و هم تشویق و تطمیع به ماندن در عراق. او هم پس از انتقال به آلبانی به احتمال زیاد از فرقه خارج شده است.

سازمان مجاهدین خلق، فرقه سیاه شیطانی است که اثرات خسارات و ضایعات آن بدون شک بر روی تمام اعضا و خانواده های آنان، حتی آنان که جدا شدند تا سالیان سال باقی مانده و زندگی و ارامش نسلی از جوانان ایران را از بین برده است. باشد تا روز انتقام از زوج شیطان صفت رجوی برسد.

مرضیه رئیس الساداتی

دموکراسی از جنس سازمان تروریستی مجاهدین خلق!!!

دموکراسی از جنس مجاهدین خلق!!!
“خروج ممنوع” عنوان گزارش دیدبان حقوق بشر بود که در ۱۹ می ۲۰۰۵ برای اولین بار توسط یک نهاد بین المللی از جنایات هولناک #مجاهدین_ضد_خلق علیه اعضای خود پرده برداشت.
این گزارش ۳۴ صفحه ای نشان میدهد که چگونه اعضای ناراضی که از سیاست ها و اعمال ضد بشری “مجاهدین” انتقاد نموده و یا قصد خود را برای ترک گروه اعلام کرده بودند، مورد شکنجه و ضرب و جرح قرار گرفته و یا سالها در سلولهای انفرادی کمپ های نظامی این گروهک در زندان مخوف ابوغریب در عراق محبوس شده و تعدادی نیز زیر شکنجه ها جان باختند.

زیارت‌هاى فریبکارانه رجوی در کربلا(ایام حضور در عراق) ، آخرالامر یقه رجوی را گرفت

 

تا قبل از دهه ۷۰ مراسم ماه محرم و عزاداری برای امام حسین (ع) در مناسبات فرقه بر اساس تفکر التقاطی رجوی اقدامی ارتجاعی و ممنوع بود. فقط خود و یا مسئولین فرقه در روز عاشورا نشست هایی برای اعضاء می گذاشتند تا دیدگاه التقاطی خود را نسبت به قیام امام حسین و واقعه عاشورا را در اذهانشان جا بیاندازند. مسئولین موظف بودند نتیجه سخنان خود در مورد قیام امام حسین(ع) را به نقطه ای برسانند، که رجوی را به امام حسین (ع) و فرار کلیت فرقه به عراق و شریک شدن در جنایات صدام را به عزیمت خاندان و یاران امام حسین(ع) از مدینه به کوفه برای جهاد در راه خدا تشبیه کنند.

رجوی در نشست‌هاى ایدئولوژیکى که می گذاشت، با بیان داستان هایی از قیام عاشورایی امام حسین(ع) در نهایت اقدامات خیانت بار خود و فرقه اش را به حرکت امام حسین برای خلق حماسه عاشورا تشبیه می کرد.

رجوی وحشت داشت علنا خود را با امام حسین تشبیه کند. ولی بارها در سخنان خود بیان می کرد که پیروی از راه امام حسین(ع) منوط به پیروی از او و فرقه اش است و هر تفکری غیر از این را باطل و گمراه کننده به حساب می آورد

رجوی حتی کتاب راه حسین را که از تألیفات یکی از بنیانگذاران سازمان بود و بعد از انقلاب به نیروها آموزش داده می شد، را دراین اواخر ناقص می دانست چون به خودش ختم نمی شد. چون وی از سال ۶۴ که خود را به عنوان رهبر ایدئولوژیکی فرقه به اعضاء معرفی کرد و در راستای پیاده کردن تفکرات فرقه ای از آن تاریخ به بعد می بایست همه اعضاء او را رهبر عقیدتی و بعنوان واسط خود و خدا و ائمه اطهار، قرار می دادند.

از سال ۷۱ به بعد رجوی یکباره خواب نما شد و پیام داد برای اینکه بتوانیم حربه عزاداری حسینی را از دست حکومت ایران بگیریم، بایستی مراسم عزاداری حسینی را برگزار و آن را در سیمای سازمان نشان دهیم تا مردم بدانند مسلمان و شیعه واقعی، ما هستیم

لذا در ناباورى همگان، دستور تشکیلاتى براى شرکت در مراسم سینه زنى و عزادارى صادر کرد و از آن پس هر ساله آنرا اجرا و در تلویزیون خود پخش می کرد، امرى که تا قبل از آن یک عملکرد ارتجاعى و شرک آلود به حساب م یآورد اما با چرخشى ١٨٠ درجه جهت مغزشویى و فریب افراد خلاف اصول و ماهیت خود ساخته در سازمان قدم گذاشت که باعث حیرت همگانى شد.

تفکر بیمار رجوی، که عزاداری حسینی را نیز حربه حساب می آورد که خود را محق سوء استفاده از آن می دانست. پیام رجوی برای برگزاری مراسم عزاداری حسینی، همه اعضاء را متناقض کرده بود که چرا تا دیروز برگزاری مراسم عزاداری حرکتی ارتجاعی عنوان می شد؟

از آنجائی که هدف رجوی سوء استفاده از عزاداری حسینی و اجرای آن آلوده به تفکرات ارتجاعی و التقاطی رجوی بود، نتوانست از آن بهره ای ببرد و از طرف دیگر نمی توانست آن را ملغی کند و همین شد که از آن زمان به بعد اجرای مراسم عزاداری در مناسبات فرقه به یک برنامه سوری و زوری و بی محتوا تبدیل شد.

اما تفکر و عملکرد رجوی، علی رغم داعیه پیروی او از مکتب امام حسین(ع) فرسنگ ها با مرام و مکتب حسینی فاصله داشته و دارد. درس هایی از صداقت، فداکاری، آزادگی و پرداخت از نقطه بالا و رهبری که امام حسین با قیام و نثار خون خود به ما آموخت، رجوی با شیادی تمام از آن برای فریب و به بند کشیدن اعضاء در جهت منافع حقیر خود و تحکیم تشکیلات فرقه اش سوء استفاده می کرد و با عملکرد خود نشان داد که ذره ای به امام حسین و راه او اعتقادی نداشته و ندارد. و این است که امروزه رجوی و سازمانش به نقطه ای از خواری و ذلت رسیدند که راه بقاء و نجات خود را در خزیدن به دامن دشمنان امام حسین(ع) و راه و آئین او می بینند. دشمنانی که خون شیعیان علوی و حسینی را مباح کردند، این وعده خدا و حکم تاریخ است که روسیاه کند هرکه در او غش باشد.

آن زیارت هاى فریبکارانه و توسلهاى دروغین در حرم هاى مطهر در کربلا و نجف و کاظمین آخرالامر یقه ات را گرفته و وجود نجس ات را از آن سرزمین پاک به دور انداخت تا شما باشید که با دشمن اهل بیت در یک کاسه غذا نخورید.

به بهانه درگذشت «پرویز آقارخ» هنرمندی که با شجاعت از مسیر نفاق برگشت

 

پرویز آقارخ، هنرمند نقاش اصفهانی و یکی از مؤثرترین افراد در ارتقا هنر آکادمیک اصفهان که متاسفانه مدتی در دام فرقه رجوی گرفتار شد، درگذشت.

به گزارش فراق، پرویز آقارخ، هنرمند پیشکسوت نقاشی در سال ۱۳۴۲ در اصفهان متولد شد. او مدرک دیپلم خود را از هنرستان هنرهای زیبا اصفهان اخذ کرد و دانش‌آموخته مقطع کارشناسی انیمیشن از ایتالیا بود.

سامان نجاتی، عضو نجات یافته از فرقه رجوی درباره وی می‌نویسد: «پرویز زمانی به‌عنوان هنرمند، نقاش و طراح، عضو شورای ملی مقاومت مجاهدین خلق بود، پسری صادق و دوستی خوب و شوخ‌طبع و نقاشی حرفه‌ای با سبک رئال و هایپر رئال در کار رنگ‌ و روغن و پرتره.

کارش اما آنجا بیشتر از اینها بود. از طراحی آرم ارتش به‌اصطلاح آزادی‌بخش فرقه تا طراحی سالن و پوستر و… مهم‌تر از همه تأثیرگذاری در روح و ضمیر مرضیه خواننده که موجب شناخت او از فرقه شده بود و او را به سمت مخالفت با فرقه پیش برد.

روزی برای ترانه بارون می باره با خانم مرضیه نشسته بودم و گرم گفتگو، چند بار نیکو خائف که از طرف فرقه مسئول خانم مرضیه بود به بهانه پذیرایی آمد و رفت، خانم مرضیه گفت به قول پرویز آقا رخ کار این خانم کنترل من و مسئول پاییدن و مغزشویی من است، جلوی او چهارتا شعار تکراری می‌دهم خر کیف می‌شود و مدتی دست از سرم برمی‌دارد و راحتم می‌گذارد با اینها باید این‌طور رفتار کرد. او اضافه کرد که پرویز می‌گوید اینها هنر را متوجه نمی‌شوند و از هنر نه لذت می‌برند و نه تأثیر می‌پذیرند فقط به‌ عنوان یک وسیله به هنر نگاه می‌کنند و به هنرمند هم همین‌طور.»

نجاتی ادامه می دهد: «بعدها که پرویز آقا رخ از سازمان و شورا گذشته بود و رفته بود ایران باز هم خانم مرضیه را دیدم لابه‌لای رفت‌وآمد و خلوت‌شدن اتاق، گفت پرویز رفته؟ گفتم آری ولی مسکوت گذاشته‌اند که تأثیر رفتنش را خنثی کنند. گفت می‌دانم جای هنرمند اینجا نیست؛ اما مثل او نمی‌توانم بروم و وقتی گفتم که اگر نخواهم گفته‌اند ما به‌ خاطر خودت نمی‌گذاریم؛ چون آبروی خودت را می‌بری اگر اینجا بمیری و دفنت کنیم هم به سود خودت خواهد شد هم ما تا اینکه به دامن رژیم بروی و علیه ما صحبت کنی.  گفت غیرمستقیم و مستقیم تهدیدم کرده‌اند به مرگ. آن هم مرگی که معلوم نشود آنها مرا کشته‌اند. خواستم به او بگویم که تو صحنه‌هایی را پیش روداری که بتوانی صدایت را به جهان آزاد برسان، جهانی بیرون از این فرقه، اما فرصت نشد. مرضیه بعد از پرویز آقا رخ و اعتراضش بیشتر کنترل می‌شد. حتی صحبت شده بود که قرار است از اشرف نشین‌ها دورش کنند و در فرانسه برایش زندان بسازند. بعدها شنیدم که تحت‌تأثیر صحبت‌های مرحوم آقا رخ در نشستی به سازمان و به فرقه‌سازی و مغزشویی و فشار اعتراض کرده بود و البته نه برای حال‌ و روز خودش که برای حال و روز اسیران اشرف نشین. که در آن جلسه یک هوادار خارجه نشین بی‌مغز و بی‌هنر به اسم امیر شیخی با الفاظ رکیک او را خطاب کرده و اقدام به فحاشی کرده بود. مرضیه همان‌طور که او را تهدید کرده بودند فوت کرد و نیز پرویز آقا رخ با همه تأثیرگذاری در نقش و در ذهن بسیاری چون خانم مرضیه روحش شاد و خدایش بیامرزد.

مراسم خاکسپاری مرحوم پرویز آقارخ، سه شنبه ۱۹ تیرماه در قطعه نام آوران باغ رضوان اصفهان برگزار شد.

انتهای پیام